Door NICK HANAUER | politiek
Waarschijnlijk kent U mij niet, Ik ben een van die 0,01% ers, een trotse kapitalist. Ik heb opgericht, ben mede-oprichter geweest en bedrijven gefinancierd meer dan 30 bedrijven in een heel scala van industrieën-van Itsy Bitsy-instrumenten net als de nachtclub waarmee begon ik in mijn jaren '20 tot gigantische bedrijven zoals Amazon.com, ik was de eerste nonfamily belegger. Daarna richtte ik aQuantive, reclame op het internet het bedrijf werd verkocht aan Microsoft in 2007 voor $ 6400000000. In contanten. Mijn vrienden en ik hebben zelf een bank. Ik zeg u dit alles aan te tonen dat ik in veel opzichten ben niet anders ben dan de 1 %.Net als u heb ik een brede kijk op het bedrijfsleven en het kapitalisme. En ook ben ik obsceen beloond voor mijn succes, met een leven dat de overige 99,99 procent van de Amerikanen niet eens kunt voorstellen. Meerdere huizen, mijn eigen vliegtuig, enz., enz. U weet waar ik het over heb. In 1992 verkocht ik kussens gemaakt door mijn familie bedrijf, Pacific Coast Feather Co, de winkels in het hele land, en het internet was een onhandig nieuwigheid Maar ik zag vrij snel, zelfs toen al, dat veel van mijn klanten, de grote warenhuisketens, ten dode waren opgeschreven. Ik wist dat zodra het internet snel en betrouwbaar genoeg werd het tijd was mensen zouden online winkelen. Vaarwel, Caldor.En Filene's. En Grenzen.
Zich realiserend dat, het zien van de horizon een strategische deel zou zijn van mijn succes. Het geluk was dat ik twee vrienden had die beiden enorm getalenteerd waren, die zagen ook veel potentie in het web. Een daarvan was een jongen waarvan je waarschijnlijk nog nooit gehoord van de naam Jeff Tauber, en de andere was een collega met de naam Jeff Bezos. Ik was zo enthousiast over de mogelijkheden van het web, dat ik beide Jeffs vertelde dat ik wilde investeren - big time. Het gebeurde gewoon dat de tweede Jeff Bezos me belde om mijn investering aanbod. Dus hielp ik hem met zijn kleine start-up boekhandelaar. De andere Jeff begon een web warenhuis genaamd Cybershop, maar in een tijd waarin het vertrouwen in de verkoop via internet nog steeds laag lag, het was nog te vroeg voor zijn high-end online idee; mensen waren gewoon nog niet klaar om dure goederen te kopen zonder persoonlijk te controleren (in tegenstelling tot een basisproduct zoals boeken, die niet variëren in kwaliteit-Bezos 'groot inzicht). Cybershop heeft het niet gehaald, gewoon een dot-com bust. Amazon deed het iets beter. Nu ik zelf heel groot.
Maar laten we vrijuit spreken met elkaar. Ik ben niet de slimste jongen die je ooit hebt ontmoet, of de hardst werkende. Ik was een middelmatige leerling. Ik ben niet technisch helemaal niet-ik kan geen code schrijven. Wat mij succesvol maakt , denk ik, is een tolerantie voor risico en een intuïtie over wat er zal gebeuren in de toekomst. Zien waar dingen worden geleid is de essentie van het ondernemerschap. En wat zie ik in onze toekomst nu?
Ik zie hooivorken.
Op hetzelfde moment dat mensen zoals u en ik zijn bloeiende voorbij de dromen van een plutocraten in de geschiedenis, de rest van het land-de 99,99 procent-is ver achter. De kloof tussen de haves en de have-nots wordt steeds erger echt, echt snel. In 1980, de top 1 procent gecontroleerde ongeveer 8 procent van de Amerikaanse nationale inkomen. De onderste 50 procent gedeeld ongeveer 18 procent. Vandaag de top 1 procent aandeel ongeveer 20 procent; de onderste 50 procent, maar 12 procent.
Maar het probleem is niet dat we ongelijkheid. Sommige ongelijkheid is inherent aan elke high-functionerende kapitalistische economie. Het probleem is dat de ongelijkheid is op een historisch hoog niveau en worden iedere dag erger. Ons land is in rap tempo minder een kapitalistische maatschappij en meer een feodale maatschappij. Tenzij ons beleid veranderen drastisch, zal de middenklasse verdwijnt, en we terug naar eind 18e-eeuwse Frankrijk zal zijn. Voor de revolutie.
En dus ik heb een boodschap voor mijn collega stinkend rijk, voor ieder van ons die in onze gated bubble werelden leven: Wakker worden, mensen. Het zal niet duren.
Als we niet iets doen aan de schrijnende ongelijkheid in deze economie te bevestigen, worden de hooivorken gaan voor ons te komen. Geen enkele samenleving kan dit soort van toenemende ongelijkheid in stand. In feite is er geen voorbeeld in de menselijke geschiedenis, waar rijkdom geaccumuleerd als deze en de hooivorken leidde uiteindelijk niet naar buiten komen. U toont mij een zeer ongelijke samenleving, en ik zal u tonen een politiestaat. Of een opstand. Er zijn geen tegenvoorbeelden. Geen. Het is niet zo, het is wanneer.
Velen van ons denken dat we speciaal omdat "dit is Amerika." We denken dat we immuun voor dezelfde krachten die begon de Arabische Lente-of de Franse en Russische revoluties, wat dat betreft. Ik weet dat je collega 0,01% ers hebben de neiging om dit soort argument af te wijzen; Ik heb gehad velen van jullie mij vertellen aan mijn gezicht dat ik ben helemaal gek.En ja, ik weet dat er veel van jullie die ervan overtuigd zijn dat, omdat je een arme jongen met een iPhone die ene keer, ongelijkheid is een fictie zag.
Het model voor ons rijke kerels hier moet Henry Ford, die besefte dat al zijn autoverkopers in Michigan waren niet alleen goedkope arbeidskrachten worden uitgebuit; ze waren consumenten ook. Ford dacht dat als hij opgevoed hun loon, een toenmalige exorbitante $ 5 per dag, zouden ze kunnen veroorloven zijn Model Ts.
Wat een geweldig idee. Mijn suggestie aan u is: Laten we doen het allemaal weer opnieuw.We moeten iets proberen. Deze idiote trickle-down beleid vernietigen mijn klantenbestand.En de jouwe ook.
Het is toen ik dit besefte dat ik besloot dat ik moest mijn geïsoleerde wereld van de superrijken verlaten en doe mee in de politiek. Niet rechtstreeks, door het uitvoeren van voor kantoor of om een van de grote geld miljardairs die kandidaten in een verkiezing te steunen.In plaats daarvan, wilde ik proberen om het gesprek met veranderen ideeën-door het bevorderen van wat mijn co-auteur, Eric Liu, en ik noem "middle-out" economie. Het is de langverwachte weerlegging van de trickle-down economisch wereldbeeld dat is uitgegroeid tot de economische orthodoxie over partijlijnen-en is zo geschroefd de Amerikaanse middenklasse en onze economie in het algemeen. Midden-out economie verwerpt de oude misvatting dat een economie is een volkomen efficiënt, mechanistische systeem en omarmt de veel nauwkeuriger beeld van een economie als een complex ecosysteem bestaat uit echte mensen die afhankelijk zijn van elkaar.
Daarom is de fundamentele wet van het kapitalisme moet zijn: Indien werknemers hebben meer geld, bedrijven hebben meer klanten. Waardoor de middenklasse consumenten, niet rijk ondernemers net als wij, de echte baan scheppers. Wat betekent een bloeiende middenklasse is de bron van Amerikaanse welvaart, niet een gevolg ervan. De middenklasse maakt ons rijke mensen, niet andersom.
Op 19 juni 2013, Bloomberg publiceerde een artikel schreef ik de naam "Zaak De Kapitalistische voor een $ 15 minimumloon." Forbes bestempeld it "in de buurt van krankzinnige Nick Hanauer's" voorstel. En toch, slechts enkele weken nadat het werd gepubliceerd, mijn vriend David Rolf, een organisator Service Employees International Union, wekte fast-food werknemers in staking te gaan in het hele land voor een $ 15 leefbaar loon.Bijna een jaar later, de stad Seattle geslaagd een $ 15 minimumloon. En slechts 350 dagen na mijn artikel werd gepubliceerd, Seattle burgemeester Ed Murray ondertekend die ordonnantie in de wet. Hoe kon dit gebeuren, vraag je?
Het gebeurde omdat we herinnerde de massa's dat ze de bron van groei en welvaart, niet ons rijke kerels. We herinnerde hen eraan dat wanneer werknemers hebben meer geld, bedrijven hebben meer klanten en hebben meer medewerkers. We herinnerde hen eraan dat als bedrijven betaalde arbeiders een leefbaar loon in plaats van armoede lonen, de belastingbetaler niet zou moeten maken het verschil. En toen we klaar, 74 procent waarschijnlijk Seattle kiezers in een recente peiling overeengekomen dat een $ 15 minimumloon was een deining idee.
De standaard reactie in het minimumloon debat, gemaakt door Republikeinen en hun zakelijke donateurs en veel Democraten ook, is dat een verhoging van het minimumloon kosten banen. Bedrijven zullen moeten ontslaan. Dit argument geeft de orthodoxe economie dat de meeste mensen hadden op de universiteit. Als je nam Econ 101, dan ben je letterlijk werd geleerd dat als de lonen omhoog gaan, werkgelegenheid moet omlaag gaan. De wet van vraag en aanbod en zo. Dat is waarom je hebt John Boehner en andere Republikeinen in het Congres te dringen dat als je prijs werkgelegenheid hoger, minder krijgt u het. Echt waar?
Het ding over ons ondernemers is dat we onze klanten een rijke en onze medewerkers slecht.
Want hier is een vreemd ding. In de afgelopen drie decennia, compensatie voor CEO groeide 127 keer sneller dan het voor werknemers deed. Sinds 1950, heeft de CEO-to-werknemer pay ratio steeg 1,000 procent, en dat is geen typfout. CEO's gebruikt tot 30 keer de mediaan loon verdienen; nu harken ze 500 keer. Nog geen bedrijf waar ik weet van heeft weggenomen zijn senior managers, of uitbesteed ze naar China of geautomatiseerde hun baan. In plaats daarvan hebben we nu meer CEO's en senior executives dan ooit tevoren. Zo ook voor financiële diensten werknemers en technologie werknemers. Deze mensen verdienen een veelvoud van het mediaan loon, toch hebben we een of andere manier meer en meer van hen.
De kunst van het Fat Cat Een eeuw en een half van het weken van de rijken-met inkt.
Door MATT Wuerker
Het ding over ons ondernemers is dat we onze klanten een rijke en onze medewerkers slecht. Dus zolang er kapitalisme is, kapitalisten hebben gezegd hetzelfde over elke poging om de lonen te verhogen. We hebben 75 jaar klachten van had big-business als het minimumloon werd ingesteld, toen de vrouwen moest worden betaald billijke bedragen, wanneer wetten tegen kinderarbeid zijn gemaakt. Elke keer als de kapitalisten zei precies hetzelfde op dezelfde manier: We gaan allemaal failliet gaan. Ik zal moeten sluiten. Ik moet iedereen ontslaan. Het is niet gebeurd. In feite, de gegevens blijkt dat wanneer werknemers zijn beter behandeld, bedrijf krijgt beter. De nee-zeggers zijn gewoon verkeerd.
De meesten van jullie waarschijnlijk denken dat de $ 15 minimumloon in Seattle is een krankzinnige vertrek van rationeel beleid dat onze economie brengt een groot risico. Maar in Seattle, onze huidige minimumloon van $ 9,32 is al bijna 30 procent hoger dan het federale minimumloon. En heeft het verpest nog onze economie? Nou, trickle-downers, kijk naar de data hier: De twee steden in het land met het hoogste tarief van de groei van de werkgelegenheid door kleine bedrijven zijn San Francisco en Seattle. Raden welke steden de hoogste minimumloon hebben? San Francisco en Seattle. De snelst groeiende grote stad in Amerika? Seattle. Vijftien dollar is niet een riskante onbeproefd beleid voor ons. Het is een verdubbeling neer op de strategie die al is waardoor onze stad om van je stad in elkaar slaan.
Het is volkomen logisch als je erover nadenkt: Als een werknemer verdient $ 7,25 per uur, dat is nu het nationale minimumloon, welk deel van het inkomen van die persoon denk je eindigt in de kassa's van de lokale kleine bedrijven? Nauwelijks. Die persoon is het betalen van huur, ideaal uit te gaan naar levensonderhoud boodschappen doen bij Safeway, en, indien echt geluk hebt, heeft een buskaart. Maar ze is niet van plan uit eten in restaurants. Niet browsen voor nieuwe kleren. Niet kopen van bloemen op Moederdag.
Is dit probleem ingewikkelder dan ik vrijen? Natuurlijk. Zijn er veel factoren in het spel bepalen van de dynamiek van de werkgelegenheid? Yup. Maar alsjeblieft, alsjeblieft stop te dringen dat als we betalen lage lonen meer werkloosheid zal omhoogschieten en het zal de economie te vernietigen. Het is volslagen onzin. De meest verraderlijke ding over trickle-down economics is niet te geloven dat als de rijken rijker worden, het is goed voor de economie. Het is aan te nemen dat de armen rijker worden, het is slecht voor de economie.
Ik weet dat vrijwel alle van u vindt dat dwingende onze bedrijven om werknemers meer te betalen of andere manier is oneerlijk, of is interferentie teveel overheid. De meesten van jullie denken dat we gewoon moeten laten goede voorbeelden als Costco of Gap voorop. Of laat de markt bepalen de prijs. Maar hier is het ding. Wanneer degenen die ingesteld slechte voorbeelden, zoals de eigenaren van Wal-Mart of McDonald's, betalen hun werknemers dicht bij het minimumloon, wat ze eigenlijk zeggen is dat ze nog minder zou betalen als het niet illegaal. (Gelukkig beide bedrijven hebben onlangs zei dat ze zich niet zouden verzetten een stijging van het minimumloon.) In elke grote groep, sommige mensen absoluut niet het juiste te doen. Dat is waarom onze economie alleen veilig en effectief kan zijn als het wordt beheerst door dezelfde soort regels als, zeg, het transportsysteem, met zijn snelheidsbeperkingen en stopborden.
Wal-Mart is ons land de grootste werkgever met zo'n 1,4 miljoen werknemers in de Verenigde Staten en meer dan $ 25000000000 in winst voor belastingen. Dus waarom zijn Wal-Mart medewerkers de grootste groep van ontvangers van Medicaid in veel staten? Wal-Mart kon, zeg, betalen elk van de 1.000.000 laagst betaalde werknemers een extra $ 10.000 per jaar, allemaal uit de armoede te trekken en hen in staat stellen om, van alle dingen, het zich veroorloven om te winkelen bij Wal-Mart. Niet alleen zou dit ook opslaan ons alle kosten van de voedselbonnen, Medicaid en huren hulp die ze op dit moment nodig hebben, maar Wal-Mart zou verdienen nog altijd meer dan $ 15000000000 vóór belastingen per jaar. Wal-Mart niet (en mag niet) vrijwilliger om haar werknemers meer dan hun concurrenten te betalen. Om ons naar een economie die voor iedereen werkt hebben, moeten we dwingen alle winkeliers betalen leefbaar loon-niet alleen beleefd vragen.
We rijke mensen zijn valselijk overtuigd door onze scholing en de bevestiging van de samenleving, en hebben onszelf ervan overtuigd, dat we de belangrijkste taak makers. Het is gewoon niet waar. Er kan nooit genoeg super-rijke Amerikanen aan de macht een grote economie. Ik verdien ongeveer 1.000 keer de mediaan Amerikaanse jaarlijks, maar ik denk niet duizenden keren meer spullen te kopen. Mijn familie kocht drie auto's in de afgelopen jaren, niet 3000. Ik koop een paar broeken en een paar overhemden per jaar, net als de meeste Amerikaanse mannen. Ik kocht twee paar van de fancy wollen broek draag ik als ik schrijf, wat mijn partner Mike noemt mijn "manager broek." Ik denk dat ik zou hebben gekocht 1.000 paren. Maar waarom zou ik? In plaats daarvan heb ik mijn sok extra geld weg in sparen, waar het niet het land veel goeds doen.
Dus vergeet al die retoriek over hoe Amerika is groot, omdat mensen zoals u en ik en Steve Jobs. Je kent de waarheid, zelfs als je niet toegeven: Als een van ons was geboren in Somalië of Congo, alles wat we zouden zijn is een vent met blote voeten naast een onverharde weg de verkoop van groenten. Het is niet dat Somalië en Congo hebben geen goede ondernemers. Het is gewoon dat de besten zijn die hun spullen af kratten langs de kant van de weg, want dat is alles wat hun klanten zich kunnen veroorloven.
Dus waarom niet praten over een ander soort New Deal voor het Amerikaanse volk, die kunnen beroep doen op het recht, alsook links naar zowel libertariërs als liberalen? Ten eerste, ik vraag mijn Republikeinse vrienden om echt over het verminderen van de omvang van de overheid te krijgen. Ja, ja en ja, jullie zijn allemaal correct: De federale overheid is te groot in sommige opzichten. Maar geen manier kunt u de overheid fors worden teruggeschroefd, niet de manier waarop dingen zijn nu. Ronald Reagan en George W. Bush hadden elk acht jaar om het te doen, en zij faalden jammerlijk.
Republikeinen en Democraten in het Congres kan niet de overheid krimpen met wishful thinking. De enige manier om de overheid slash voor echt is om terug te gaan naar economische basisprincipes: Je moet de vraag voor de overheid te verminderen. Als mensen steeds $ 15 per uur of meer, hebben ze geen voedselbonnen nodig. Ze hebben geen huur hulp nodig. Ze doen u en mij niet nodig om te betalen voor hun medische zorg. Als de middenklasse consument is terug, kopen en winkelen, dan is het logisch zult u niet zo groot een verzorgingsstaat nodig. En op hetzelfde moment, de inkomsten uit loon-en omzetbelasting zou stijgen, waardoor het tekort.
Dit is met andere woorden een economische benadering die links en rechts kan verenigen.Misschien is dat een reden het recht begint, onverbiddelijk, om wakker te worden deze werkelijkheid ook. Zelfs Republikeinen zo divers als Mitt Romney en Rick Santorum kwam onlangs uit in het voordeel van het verhogen van het minimumloon, in weerwil van de Republikeinen in het Congres.
***
Een ding dat we eens kunnen worden over-ik ben er zeker van dit-is dat de verandering niet zal starten in Washington. Denken is muf, argumenten nog meer. Aan beide zijden.
Maar de manier waarop ik het zie, dat is in orde. De meeste grote sociale bewegingen hebben hun vroegste overwinningen gezien op de staats-en gemeentelijk niveau. De strijd over de acht-urige werkdag, die in 1938 eindigde in Washington, DC, begon in plaatsen als Illinois en Massachusetts in de late jaren 1800. De beweging voor de sociale zekerheid begon in Californië in de jaren 1930. Zelfs de Affordable Health Care Act-Obamacare-zou zijn hard voor te stellen zonder Mitt Romney model in Massachusetts om de weg te wijzen.
Helaas, geen Republikeinen en enkele Democraten krijgen dit. President Obama lijkt niet om ofwel, hoewel zijn hart op de juiste plaats. In zijn State of the Union toespraak van dit jaar, noemde hij de noodzaak van een hoger minimumloon, maar niet om de zaak die minder ongelijkheid en een vernieuwde middenklasse snellere economische groei zou bevorderen maken. In plaats daarvan, de argumenten horen we van de meeste Democraten zijn het dezelfde oude sociale rechtvaardigheid claims. De enige reden om werknemers te helpen is omdat we medelijden met ze. Deze eerlijkheid argumenten voeden tot in alle stereotype van Obama en de Democraten als bloedende harten. Republikeinen zeggen groei. Democraten zeggen eerlijkheid-en elke keer verliezen.
Maar alleen omdat de twee partijen in Washington hebben niet dacht dat het nog niet betekent dat we rijke mensen kunnen gewoon doorgaan. Het gesprek al verandert, zelfs als de miljardairs niet op het. Ik weet wat je denkt: Je denkt dat Occupy Wall Street en alle andere kapitalisme-is-de-probleem demonstranten spoorloos verdwenen. Maar dat is niet waar. Natuurlijk, het is moeilijk om mensen te slapen in een park in de zaak van sociale rechtvaardigheid. Maar de protesten die we hadden in de nasleep van de financiële crisis van 2008 echt helpen om het debat in dit land van de dood panelen en schuld plafonds veranderen ongelijkheid.
Het is gewoon dat zo velen van jullie plutocrats het bericht niet hoeft.
Beste 1% ers, veel van onze medeburgers beginnen te geloven dat het kapitalisme zelf is het probleem. Ik ben het oneens, en ik weet zeker dat jij dat ook doet. Kapitalisme, wanneer goed beheerd, is de grootste sociale technologie die ooit is uitgevonden om de welvaart in de menselijke samenleving te creëren. Maar kapitalisme er niets neigt naar concentratie en instorten. Het kan worden beheerd om de weinige voordeel op de korte termijn of de vele op de lange termijn. Het werk van democratieën is te buigen naar de laatste. Dat is de reden waarom de investeringen in de middenklasse werk. En belastingvoordelen voor rijke mensen zoals wij niet. Afweging van de macht van de arbeiders en miljardairs door het verhogen van het minimumloon is niet slecht voor het kapitalisme. Het is een onmisbaar instrument slimme kapitalisten gebruiken om het kapitalisme stabiel en duurzaam te maken. En niemand heeft een grotere participatie in dat dan zillionaires zoals wij.
De oudste en belangrijkste conflict in menselijke samenlevingen is de strijd over de concentratie van rijkdom en macht. De mensen zoals wij op de top heb altijd tegen die aan de onderkant dat onze respectieve standpunten zijn rechtvaardig en goed voor iedereen.Historisch gezien, we noemden dat goddelijk recht. Vandaag hebben we trickle-down economics.
Wat een onzin is dit. Ben ik echt zo'n superieur persoon? Hoor ik thuis in het centrum van de morele en economische universum? Weet je dat?
Mijn familie, de Hanauers, begon in Duitsland de verkoop van veren en kussens. Ze kregen uitgejaagd Duitsland door Hitler en belandde in Seattle bezit een ander kussen bedrijf. Drie generaties later, heb ik geprofiteerd van dat. Toen kreeg ik zoveel geluk als een persoon zou kunnen krijgen in het internettijdperk door het hebben van een buddy in Seattle genaamd Bezos. Ik kijk naar de gemiddelde Joe op straat, en ik zeg: "Er maar voor de genade van Jeff gaan I." Zelfs de beste van ons, in de slechtste omstandigheden, zijn blote voeten, die zich door een onverharde weg, de verkoop van groenten. We mogen nooit vergeten dat, of vergeten dat de Verenigde Staten van Amerika en de middenklasse heeft ons, in plaats van andersom.
Of we kunnen achterover leunen, niets doen, genieten van onze jachten. En wacht op de hooivorken.
bron http://topinfopost.com/2014/06/30/ultra-rich-mans-letter-to-my-fellow-filthy-rich-americans-the-pitchforks-are-coming
bron http://topinfopost.com/2014/06/30/ultra-rich-mans-letter-to-my-fellow-filthy-rich-americans-the-pitchforks-are-coming
Hooivorken
